Przeprowadzenie oferty publicznej i debiut akcji spółki w zorganizowanym systemie obrotu otwiera przed emitentem drzwi do nowych możliwości, które daje rynek kapitałowy. Oprócz naturalnych korzyści jak możliwość organizacji kolejnej rundy finansowania i wzrost rozpoznawalności, wymierne korzyści mogą osiągnąć także menadżerowie i pracownicy spółki.

Organizacja programu motywacyjnego wymaga poczynienia decyzji dotyczących w szczególności kręgu adresatów, skali rozwodnienia kapitału, a także horyzontu na jaki ustanawia się program i parametrów wedle których przyznawane będą akcje. (…) Uczestnikami programu bywa zazwyczaj kilkanaście osób. W przypadku dużych spółek (a także grup kapitałowych ze spółkami zależnymi) z rozbudowaną strukturą zarządczą skala może urosnąć do kilkudziesięciu uczestników.

Wielkość programów motywacyjnych zazwyczaj mieści się w przedziale 1%-5% wielkości kapitału zakładowego do emisji w perspektywie np. 3-4 lat. (…). W praktyce cele programu mogą być oparte tylko o wzrost kursu giełdowego czy jego relatywny wzrost w stosunku do indeksu, co wyrazi prostą regułę, że jeśli kurs rośnie to znaczy, że inwestorzy wyceniają wzrost wartości firmy i dla wszystkich ma to pożądany skutek. Można także wyznaczyć bardzo indywidualne cele na kolejne lata każdemu z menadżerów, np. oparte o wzrost sprzedaży czy liczby klientów, poprawę marży i rentowności, realizację przejęć itp. Oczywiście w grę wchodzi także połączenie czynnika rynkowego (wzrost kursu jako najprostszy i najbardziej przejrzysty miernik) i indywidualnie wyznaczonych celów.

Kluczem do zbliżenia perspektywy akcjonariuszy i menedżerów jest odpowiednie ustalenie parametrów programu, który (…) uwzględni specyfikę emitenta, branży, w której działa i realiów rynkowych.